Weernieuws

Wie dacht dat we, nu vandaag de laatste dag van de IJsheiligen op de kalender staat, helemaal van de vorst af waren, kwam de afgelopen nacht bedrogen uit.

In Nederland bevinden we ons in een lange periode met stabiel, vaak zonnig en droog weer. Hogedrukgebieden hebben de teugels stevig in handen en geven hun macht niet zomaar weg. Het meeste hebben we over deze situatie de laatste tijd wel verteld. En toch zijn er altijd weer nieuwe dingen die aan de oppervlakte komen.

Een lange periode met veel zon, weinig regen en droge bodems laat bijzondere bijvangsten zien. Zoals het optreden van stofhozen. Er zijn er in Nederland en omstreken meerdere waargenomen, tot een sterke in het centrum van Manchester aan toe.

Het weer tapt al dermate lang uit hetzelfde vaatje, dat het steeds lastiger wordt om er nog iets nieuws over te vertellen. Iedere dag weer worden we wakker met zonneschijn en een stabiele dag voor de boeg. Het is wel eens gevarieerder geweest.

Wat gebeurt er met een stuk bos waar in de herfst een tornado doorheen is geraasd en dat er sindsdien onaangeraakt is gebleven. Ik was benieuwd en besloot zondag naar de plek tussen Arnhem en Apeldoorn te fietsen waar ik op 30 september het spoor van de tornado vond, die daar op 25 september 2024 door het bos was geraasd.

Na twee zeer natte jaren slaat nu de droogte weer toe. Vooral in het westen van het land regent het al maanden bijna niet. Het oosten heeft in april nog een aantal dagen geluk had, toen daar een overgangszone stil kwam te liggen en het goed door regende.

Een stabiele en vaak zonnige weer van dit moment in Nederland houdt ook de komende tijd aan. Hogedrukgebieden blijven dominant, maar schuiven wel wat naar het noordwesten op. Doordat de wind hierbij meer naar het noorden draait, wordt het in Nederland ook iets koeler en kan weer wat vaker bewolking over het land schuiven.

Iedereen kent het wel. Van sommige gebeurtenissen uit het verleden kun je je nog precies herinneren waar je was op het moment dat het gebeurde.

Een droge lente in De Bilt is geen garantie voor een topzomer daarna. Dat blijkt als je de droogste lentes van de metingen in Nederland afzet tegen de zomers die erop volgden. Alleen 1976 schopte het in beide gevallen tot een top 10 plaats.

Wie de laatste jaren door een Nederlands bos wandelt, zal het ongetwijfeld zijn opgevallen: steeds meer bomen staan er treurig bij. Kalende kruinen, verdroogde bladeren in hartje zomer, basten vol gaatjes of schimmels en afgebroken of helemaal omgevallen beukenbomen. Onze bossen zijn aan het veranderen – en niet zonder reden.