Sierra Nevada begraven onder de sneeuw
Reinout van den BornWaar het in de Alpen dit jaar moeizaam gaat als we het over de sneeuwbedekking hebben, lukt dat in de bergen verder naar het zuiden in Europa en zelfs Noord-Afrika beter. Een depressietrein heeft grote delen van de hoge Atlas in Marokko en de Sierra Nevada in het zuiden van Spanje onder een dikke laag sneeuw begraven. In de Sierra Nevada viel af en toe zoveel dat het gebied meerdere dagen achtereen gesloten moest blijven.
Iedereen, die in het winterhalfjaar weleens in de buurt van de Zuid-Spaanse stad Granada is geweest, zal de Sierra Nevada in elk geval van gezicht kennen, als de toppen ervan niet in de wolken zitten. De bergrug torent dominant boven de stad uit, met in de winter een indrukwekkende hoeveelheid sneeuw erop. Je kunt hem gewoon niet missen.
Een foto is niet compleet zonder de Sierra Nevada erop
Geen foto van Granada, met z’n indrukwekkende Alhambra en de oude, Arabische wijken er omheen, is compleet als de Sierra Nevada er niet op staat. Ook vanuit de stad kun je de besneeuwde bergkam (want dat betekent Sierra Nevada) niet missen. Vanuit allerlei delen heb je er frontaal uitzicht op. Het levert, als je er oog voor hebt, de mooiste plaatjes op.
In de jaren ’90 verbleef ik eens zes weken in Granada om Spaanse te leren. Het was laat in de winter en uiteindelijk vroeg in het voorjaar. In de stad, die op een hoogte van rond 600 meter lag, werd het door de klimmende zon al steeds vaker warm, met temperaturen die af en toe tot 25 graden opliepen. Toch zag je ze iedere dag weer, de mensen die met ski’s en snowboards in de nek bij de bushalte stonden om zich de berg op te laten brengen, om daar te skiën en te snowboarden. De combinatie van zomer beneden en winter op de berg was een hele bijzondere.
Ineens brak de aandrijfas
Zelf houd ik van skiën, dus ging ook ik naar boven. In de skibus. In die tijd waren dat nog behoorlijk afgetrapte bussen. Van één ervan brak de aandrijfas, terwijl we de klim maakten. Ook de remmen waren niet best meer. De volle bus zakte langzaam omlaag, terwijl de chauffeur naar buiten sprong om stenen achter de wielen te gooien en het gevaarte zo tot stilstand te dwingen. Daar stonden we dan, halverwege de tocht, te wachten op andere bussen die ons oppikten.
Het skiën daarboven was fascinerend. Prachtig weer, hoge temperaturen en toch – dankzij de extreem droge lucht – een prima sneeuwkwaliteit. Op de site staat dat de Sierra Nevada bijna 140 pistes heeft. Dat lijkt veel, maar de meeste van die pistes zijn maar kort. Ook bevinden veel ervan zich op dezelfde helling, maar dan op een rijtje naast elkaar. Toch zijn er meerdere zones en als je er een dagje bent, vermaak je je prima, vooral door het spectaculaire uitzicht. Van bovenaf kun je Middellandse Zee zien liggen en soms zelfs Afrika.
De grootste uitdaging van de Sierra Nevada is het weer
De grootste uitdaging is het weer. Wordt de bijna 3500 meter hoge berg de ene winter door sneeuw bedolven, een andere winter valt vrijwel niets. Toen ik er was, stond alles in het teken van het WK skiën, dat in 1995 zou worden gehouden. Op het moment suprême bleef het echter droog. Bijna alle pistes bleven dicht en tot groot verdriet van iedereen die erbij betrokken was, werd het evenement afgeblazen. De enige reden voor een feestje aan het einde van het seizoen was dat de organisatie het in 1996 nog een keer mocht proberen. Toen werkte het weer wel mee. Het WK werd gehouden, maar de skiërs vonden het weinig uitdagend.
Nog weer een jaar laten liet ik me – samen met een groepje vrienden – opnieuw de berg oprijden. Het was ten tijde van de vorstperiode die in Nederland door de laatste Elfstedentocht werd gevolgd. Het zuiden van Spanje werd – net als dit jaar – door een oneindige depressietrein getroffen. Grote delen van Andalusië stonden onder water. Daarvan hadden we in de periode voorafgaand aan onze skitrip al heel wat beelden gezien.
De omstandigheden waren bar en boos
Op de berg waren de omstandigheden bar en boos. Van de 6 dagen die we er waren, gooide het weer er 5 roet in het eten. Teveel wind, slechte zichten en zware sneeuwval waren de redenen om het grootste deel van de pistes dicht te houden.
Eén dag mochten we wel een stukje. In een afgelegen deel kwam ik door het slechte zicht naast de piste in de diepe sneeuw terecht. Ik zakte er tot aan mijn nek in weg. Gelukkig lag ik nog met mijn rug tegen de geprepareerde piste aan, die net boven de sneeuwmassa uitstak. Het was een gevecht om er (met ski’s – anders kwam ik nergens meer) weer bovenop te komen. Maar na een minuut of 20 lukte het. Daarna ben ik heel voorzichtig omlaag geskied.
De sneeuwkettingen doorboorden een band
Nog weer een dag later scheen de zon eindelijk. We konden in een gehuurde auto naar boven, maar wel met sneeuwkettingen. Die van ons waren niet goed, doorboorden de band en halverwege kwamen we – helaas – stil te staan. De rest kreeg een lift en ging omhoog, ik bleef achter om de auto op de een of andere manier bij een garage en weer rijklaar te krijgen. Dat kostte vrijwel de hele dag. Aan het einde heb ik toen nog één piste kunnen skiën.
Dit jaar lijkt het weer op de Sierra Nevada op dat van toen. Opnieuw is de berg door een depressietrein onder de sneeuw begraven. Hele gebouwen moesten de afgelopen dagen worden ontzet, liften weer worden bevrijd of zelfs gerepareerd, omdat ze door de harde wind volledig waren ‘ontspoord’. Doordat tussendoor ook enorme hopeveelheden regen vielen die veel sneeuw wegspoelden, moesten sommige pistes opnieuw worden aangelegd. Soms kwam zoveel water naar beneden dat de enige toegangsweg volledig overstroomde.
Op de top ligt nu 4 meter sneeuw
Inmiddels ligt er op de top zo’n 4 meter sneeuw. De beelden zijn indrukwekkend. En, nu het weer opknapt en de beheerders van het gebied op volle kracht bezig zijn om alles weer aan de praat te krijgen, zal er dit jaar nog lang geskied worden. Waarschijnlijk tot diep in het voorjaar.
Het mag dan zo zijn dat de Sierra Nevada voor de echte skiër niet dat te bieden heeft wat we in de Alpen over het algemeen gewend zijn, de combinatie van één van de mooiste steden van Spanje onderaan de berg en dat bijzondere landschap boven, maakt een trip ernaartoe in elk geval voor één keer zeer de moeite waard. Maar dan moet het weer wel meezitten.
Voeg weerverteller.nl toe aan het startscherm van je telefoon
Mis ook deze verhalen niet:
Volg ons ook op facebook en X!
Jouw foto op Weerverteller.nl?
Stuur je foto naar foto@weerverteller.nl, of via X met de vermelding van @weerverteller
