Opvarenden Hondius voelen zich aan lot overgelaten

Foto boven: De Hondius - via Rijksoverheid

‘Heel slecht! Ik ben heel boos. We worden gemanipuleerd en afgedaan. ‘Als jullie van boord zijn, is ons probleem voorbij’, zeggen ze tegen ons’, vertelt een van de Nederlandse opvarenden van het expeditieschip Hondius, dat vanochtend vroeg bij Tenerife is aangekomen. Vandaar worden de passagiers gerepatrieeerd.

Pieter Bliek - De tien Nederlandse opvarenden, die vandaag van boord gaan en naar Eindhoven worden gevlogen, is te verstaan gegeven maar in thuisisolatie te gaan, zonder duidelijk plan. ‘Ik heb mijn man verschrikkelijk lief, hij mag gerust binnenkomen, maar je kunt toch niet zomaar mijn man als pakketje bij de deur zetten. Want dan moet ook ik in quarantaine’, zegt de echtgenote van onze bron, die zich door Buitenlandse Zaken in de steek voelt gelaten. Van beiden zijn de namen en de telefoonnummers bij de redactie van Weerverteller bekend.

Niet te spreken

De echtgenote van de Nederlandse opvarende is absoluut niet te spreken over de manier waarop de zaken worden afgehandeld en ook over de gebrekkige communicatie van een contactpersoon van Buitenlandse Zaken.

Advertentie

‘Ik ben nogal scherp van tong. De antwoorden, die ik van hen krijg, vind ik niet bevredigend. Ik ben geschokt over de slappe houding van onze overheid. Hun eigen burgers zomaar even thuis deponeren, om daar maar in isolatie te gaan en de plaatselijke GGD vinger aan de pols te laten houden. Dit is ongehoord!’

Thuisquarantaine gaat 4 tot 6 weken duren

Tegen de echtgenote is verteld dat de thuisquarantaine vier tot zes weken gaat duren. ‘Ik heb ze laten weten dat mijn man niet zomaar bij mij thuis in quarantaine kan. Later kwam er van de ambassadeur nog een nietszeggend verhaal, zonder toegevoegde informatie. Het laatste bericht is dat ze zondagavond in Eindhoven aankomen. Voor de rest weet ik er helemaal van niets. Mijn dochter zegt ‘Moet jij dan ook in quarantaine? Moet je dan van tevoren boodschappen halen?’ Ik heb die contactdame van Buitenlandse Zaken een app gestuurd. Helemaal niets. Als ik ook in quarantaine moet kan ik geen kant op.’

Hoogleraar Virologie Marion Koopmans aan het Erasmus MC te Rotterdam is gisteravond meteen telefonisch om een reactie gevraagd over de thuisquarantaine. Zij geeft aan dat er weldegelijk een plan van aanpak ligt en dat de echtgenote met de GGD moet bellen voor advies over de thuisquarantaine. Ze zegt verder geen inhoudelijke mededelingen te kunnen doen. De echtgenote van de Nederlandse opvarende reageert: ‘Echt een ambtelijk antwoord. Daar word je niet wijzer van. En alles afschuiven op de plaatselijke GGD. Onbehoorlijk!’

‘Ongehoord om het thuisfront hiermee op te zadelen’

De echtgenote protesteert tegen de door de overheid opgelegde thuisquarantaine. ‘Het is ongehoord om het thuisfront hiermee op te zadelen. Ik heb aan Buitenlandse Zaken mijn ongenoegen geschreven. Heeft onze overheid niet het fatsoen om hun eigen onderdanen fatsoenlijk te beschermen? Alle Nederlanders aan boord moeten, ter bescherming van hun partners thuis, protest indienen is mijn mening. Zegt het voort!’

Advertentie

De echtgenote zegt het totaal tegenovergestelde van haar man te zijn. ‘Die zegt ‘Afwachten. Niet doen.’ Ik zeg, hoor eens, straks sta jij hier zo voor de deur. En ik moet alles maar goedvinden wat er gebeurt? Dit wordt ons zomaar van bovenaf opgelegd.’

Iets gerustgesteld

Ze heeft zaterdagavond toch maar de GGD gebeld. In eerste instantie werd er niet opgenomen, maar een medewerker belde haar even later terug, nadat ze een bericht had ingesproken. ‘Inmiddels heeft een keurige dame van de landelijke GGD teruggebeld. Ze heeft mij de basisregels van thuisquarantaine uitgelegd. Het is te doen. Er kunnen nog wel wat regels worden aangescherpt. Zodra deze definitief zijn, krijg ik de juiste informatie. Het is toch wat geruststellender’, laat ze in een reactie weten.

De echtgenote zegt erg bezorgd om haar man te zijn, die vijf weken geleden in Ushuaia in Zuid-Argentinië aan boord van de expeditiecruise Hondius van de Nederlandse cruisemaatschappij Oceanwide Expeditions stapte voor een tocht langs de eilanden in de Atlantische Oceaan. Hier brak het hantavirus uit dat drie opvarenden, onder wie een Nederlands echtpaar en een Duitse vrouw, het leven kostte. De Nederlandse opvarende had nauw contact met hen en is mogelijk ook met het virus besmet, dat een incubatietijd van één tot acht weken heeft.

‘Het is niet leuk meer’

Vorige week kwam het nieuws naar buiten dat de overledenen met het hantavirus besmet waren geraakt en meerdere passagiers ziek waren geworden. Het gaat om de van mens op mens overdraagbare Andesvariant.

In het begin had de Nederlandse opvarende nog goede moed, maar die is ondertussen vervlogen. ‘Het is niet leuk meer. Als er straks een briefing wordt gegeven, ga ik op tafel slaan. We weten niks. Er is ons door mensen van de Wereldgezondheidszorg WHO alleen gezegd dat we in zelfisolatie moeten gaan. Het liefst in een ruimte alleen, met mondkapjes op. Mijn vrouw moet dan boven slapen en ik beneden. Dat is geen probleem. Maar na een week is dat thuis onhoudbaar. We weten zelfs niet of we zondagavond in Eindhoven worden opgevangen en ook niet of we getest worden.’

Zenuwachtig

Naast de tien Nederlandse opvarenden vliegen negentien anderen van verschillende nationaliteiten mee. Een van hen is een Duitse vriend van de Nederlandse opvarende. ‘Die weet ook van niks. Net als twee Belgen die met ons meegaan. Dit maakt ons mateloos zenuwachtig. Ik heb al ruzie gehad met een paar andere passagiers. Ze dachten dat ik besmet was door een kamergenoot met wie ik de cabine deelde. Ik ben het spuugzat. Ze bekijken het maar.’

De Hondius is vanochtend vroeg bij Tenerife voor anker gegaan. Hier zijn de opvarenden in zodiacs in kleine groepjes van boord gegaan. De Spaanse en Franse opvarenden worden met aparte vliegtuigen opgehaald en naar Spanje en Frankrijk gevlogen, waar ze in quarantaine gaan. De tien Nederlandse en overige opvarenden vliegen later vandaag naar Nederland.

‘Op hun tandvlees gelopen’

De Nederlandse opvarende hoopte gisterenavond nog een toespraak te mogen geven, waarin hij de bemanningsleden van Oceanwide Expeditions wilde bedanken voor hun inzet en een minuut stilte wilde vragen voor de overledenen. ‘Het personeel heeft op hun tandvlees gelopen. Ik heb daar diep respect voor. Maar van de later aan boord gekomen autoriteiten kreeg ik geen enkele ruimte om iets te zeggen. We worden door de buitenwereld als hoog risico beschouwd.’