Een heet weekend hittegolf in het oosten van het land

Foto boven: Mijn territorium dit weekend. De katten brengen hun tijd slapend door - Reinout van den Born

Een weekend hittegolf in het oosten, brengt je aan de rand van wat – zonder airco in huis –nog haalbaar is. Eigenlijk wil je het woord niet in de mond nemen, want er komt waarschijnlijk nog veel meer, maar een beetje traumatisch is het wel.

Het is vrijdagmiddag, ergens rond 16 uur. De thermometer van mijn weerstation op het dak van de garage wijst 38,7 graden aan. Goed, tuineffect en dak spelen natuurlijk een rol, maar de hut is geventileerd en heel groot zijn de afwijkingen met het weerstation van het KNMI dichtbij ook weer niet. Ik kan dus met een gerust hart stellen dat het bloedheet is in de tuin.

Mijn territorium dit weekend. De katten brengen hun tijd slapend door - Reinout van den Born

Zelfs de kapotte markies helpt mee

Om de warmte buiten te houden, zitten de ramen dicht. Op de zonkant geldt dat ook voor gordijnen en de lamellen. Boven hebben we de luiken gesloten. De markies, tijdens een vorige onweersperiode kapotgewaaid, hangt toch voor de ramen. Als ik het heel voorzichtig doe, kan ik hem toch laten zakken. En weer intrekken, als een nieuwe bui zou naderen.

Advertentie

Ondanks alle maatregelen is de temperatuur in huis al tot 27,5 graden opgelopen, en dan hebben we het alleen maar over de benedenverdieping. Op de eerste – waar ik normaal slaap – is het nog veel warmer, om het over de zolder – waar mijn werkkamer is – maar niet te hebben. Dat werken gebeurt al langere tijd beneden, boven kun je niet meer zijn. En ook mijn matras is inmiddels naar de woonkamer verhuisd. Anders is ook slapen er niet meer bij.

Het blijft maar warm

In de avond wacht ik tot het moment dat de buitentemperatuur beneden gelijk aan die van binnen is. Deze vrijdag lukt dat niet. In de warmte kijk ik nog wat voetbal, totdat ik omval van de slaap. Buiten is nog steeds 31 graden, binnen zitten we op 28 graden.

Ik ga liggen op mijn matras en val op de een of andere manier in slaap. Rond 5 uur word ik wakker. In de tuin blijkt het 23,3 graden te zijn. Gauw gooi ik alles wat open kan open. De katten knipperen nog met hun ogen als zo vroeg ineens de tuin in mogen. Zelf zit ik een tijdje in een tuinstoel wakker te worden.

De struik links heeft een beste klap van de wind gekregen en hangt uit het lood. Daar moeten we wat aan doen - Reinout van den Born

Het koelen van het huis houdt al snel weer op. Rond een uur half negen zitten we buiten alweer op 28 graden. Binnen is er niet meer dan een graadje vanaf gegaan. De warmte van zaterdag mag, het wordt 34,9 graden in onze tuin, dan minder intens lijken, de luchtvochtigheid is hoog en het is redelijk ondraaglijk. Om te voorkomen dat ik weer een dag binnen vastzit, probeer het een poosje in de tuin. Maar het is niet te doen, dus ga ik maar weer naar binnen.

Advertentie

De uren kruipen voorbij

Het zijn lange dagen, als je geen kant op kunt. Aan het scherm van mijn laptop gekluisterd, kruipen de uren voorbij. Ik probeer vat te krijgen op het potentiële onweer van de avond en de nacht, maar net als een week eerder geven de modelberekeningen geen duidelijk signaal. Ik stel klanten op de hoogte van de potentie, maar kan de details nog niet invullen.

De temperatuur in huis stijgt weer tot 28,5 graden. De katten liggen languit op de vloer en slapen voornamelijk. Ergens in de tweede helft van de middag loop ik over straat naar de supermarkt dichtbij, om inkopen te doen. Er is bijna niemand buiten. Alleen auto’s met de ramen dicht, komen voorbij. Met de airco aan. In de supermarkt is het heerlijk koel. Ik rek de tijd daar een beetje om wat bij te komen. Uiteindelijk stap ik dan toch de warmte weer in.

In Velp blijft het stil

In de avond is het wachten op het onweer. Precies op het moment dat ik mijn klanten rond 21.30 uur meld dat de potentie weliswaar enorm is, maar ook nog heel veel onduidelijk, ontploft het. Boven het noorden van het land, in de buurt van Rotterdam en later ook in Amsterdam. Er ontstaat een lijn van machtige buien, met heel veel bliksem en een gigantisch aambeeld erboven. Uit dat aambeeld komen de zwaarst denkbare bliksems omlaag, die verspreid over het land tientallen woningbranden veroorzaken. Het is een historisch onweer.

Maar bij mij is het stil, en warm. En is er nog steeds geen kans om het huis te koelen. Toch gooi ik de ramen weer open. Een beetje wind helpt misschien ook nog wat. Voordat ik ga liggen, bekijk ik de laatste berekeningen. Welgeteld één model, het Franse Arome, laat uit een buiencluster boven Noord-Frankrijk een imposant systeem ontstaan dat – ook over het tot dan toe stille en hete zuidoosten van Nederland – naar het noordoosten zou moeten trekken. Het zal wel, denk ik en ik val op mijn matras in slaap. Onwetend van wat er nu wel op ons afkomt.

In de vijver is een rietplant omgegaan - Reinout van den Born

En dan komt het onweer alsnog

Rond 3 uur word ik ineens wakker. Het is nog stil, denk ik als ik mijn ogen open. Maar door het raam zie ik dat het buiten flink aan het weerlichten is. In de verte hoor ik nu ook de eerste donder. Gauw kijk ik via mijn telefoon op de radar. Oei, daar komt toch wat aan. En snel ook. Het ziet er heftig uit en is er al bijna. Ik ren door het huis om overal de ramen te sluiten. Het laatste raam zit net dicht, als de storm begint. De wind huilt om het huis, de luiken aan de voorkant slaan tegen de voorgevel. Snel open ik de ramen daar om ze vast te zetten.

Buiten de deur is het inmiddels een waar pandemonium geworden. De bliksemintensiteit is gigantisch en ook hier dalen af en toe grote bliksems uit het aambeeld omlaag. Het zijn met name die bliksems die grote knallen veroorzaken. Het regent ook even heel hard, maar met 13 millimeter is dat hier nog te overzien. Eindelijk komt de temperatuur buiten iets beneden 20 graden uit. Ik wacht op mijn matras rustig totdat het onweer voorbij is en gooi de ramen weer open. De opgebouwde adrenaline zorgt er wel voor dat ik bijna niet meer slaap.

Er is schade in de tuin

De volgende dag begint om 5 uur. Ik heb veel te doen, moet in de middag een workshop geven. Ik gooi alles weer open, opnieuw staan de katten heel vroeg buiten. Er blijkt in de tuin schade te zijn, een struik heeft een beste klap van de wind gekregen en hangt uit het lood. Daar moet de komende dagen wat aan gebeuren, want nu hebben de buren er ook last van. Rond de vijver is een rietplant omgewaaid en er liggen grote takken in de tuin, van onze oude beuk. Maar imposante boom zelf heeft zoals altijd geen krimp gegeven en staat fier overeind.

Na een drukke ochtend, vertrek ik naar Amstelveen, het warme huis in Velp achter me latend. De zon schijnt en het wordt weer warm, maar niet zo warm als voorgaande dagen. In het westen waait bovendien behoorlijk sterke wind. Als in rond 17 uur weer in Velp terugkom, is het in huis 27 graden. Maar nu gaat het koelen ervan makkelijker, en is het wachten op de volgende hittepiek. De zomer duurt nog lang. Hij kan mij eigenlijk niet snel genoeg voorbij zijn.