In het Deelerwoud lijkt het nu wel alsof je in Lapland bent

Foto boven: Af en toe wijken we uit voor hooglanders die ons tegemoet komen - Grieta Spannenburg

Als er dan een keer sneeuw ligt, moet je er ook van genieten. Vandaag was het Deelerwoud, een natuurgebied tussen Arnhem en Apeldoorn, aan de beurt. Er was tot 25 centimeter gevallen. Doordat het vrijwel niet dooide, zag het er betoverend uit.

Zodra een noordwestenwind sneeuwbuien het land op blaast, zijn het niet zelden de hoge delen van de Veluwe die in Nederland de meeste sneeuw pakken. Vaak komt er een lijn over te liggen. Deze keer doen deel van (Oost-) Brabant echter ook echt ook goed mee.

Af en toe wijken we uit voor hooglanders die ons tegemoet komen - Grieta Spannenburg

Van de Veluwezoom tot Nunspeet

Het hoogste deel van de Veluwe strekt zich uit van de Veluwezoom bij Arnhem, Velp, Rheden en Dieren in het zuiden, tot Nunspeet in het noorden. Lagere (hoge) delen liggen tussen Garderen en Ermelo, van Wageningen in de richting van Lunteren en van Nunspeet naar Hattem.

Advertentie

De hoogste top is het Signaal Imbosch, aan de rand van het Rozendaalseveld, met een hoogte van 110 meter. Maar in het hele stuk naar het noorden komen toppen van boven 90 meter voor en in de buurt van Apeldoorn bevinden zich toppen van boven 100 meter.

De ingang van het Deelerwoud bij Deelen - Reinout van den Born.

Een half graadje betekent heel wat voor het eindresultaat

Hoewel een hoogteverschil van 80 of 90 meter tijdens buiensituaties voor wat de temperatuur betreft niet meer dan hooguit een half graadje daling oplevert, maakt het in de beleving van een periode met winterse buien soms veel uit. In Nederland valt sneeuw vaak onder omstandigheden op het scherpst van de snede. We hebben hier in andere verhalen op deze site ook al aandacht aan besteed. Juist hierdoor kunnen kleine verschillen voor het eindresultaat grote gevolgen hebben, zoals ik gisteren zelf al in Velp en in de bossen ten noorden zag.

Vandaag is weer zo’n ervaring. Op het moment dat ik van huis vertrek, ligt er een centimeter of 5. Het is droge sneeuw, er is nog geen dooi. Ik moet mijn auto goed schoonmaken. Daarna rijd ik over schone wegen naar het Deelerwoud. Vanuit Velp gaat de weg meteen omhoog en wordt de sneeuwlaag snel dikker. Op de Schelmseweg, noord van Arnhem, zijn sneeuwschuivers in de weer geweest. De weggewerkte sneeuw is in de berm duidelijk zichtbaar.

Sneeuw op de heide. Echt een dikke laag - Reinout van den Born

Soms komt het zonnetje erdoor. Het lijkt wel Lapland - Reinout van den Born

Het landschap dat ik zo prachtig vind

Langs de A50, via de Koningsweg en daarna over de Deelenseweg rijd ik naar de ingang van het Deelerwoud. De grote, nu witte velden daar in de buurt zien er prachtig uit. Verder ligt de sneeuw nog overal dik op de bomen. Dit is het landschap wat ik zo prachtig vind.

Advertentie

Dat geldt ook voor de wandeling die we vervolgens vanaf de parkeerplaats maken. Ooit (in 2014) maakten mijn vriendin en ik een reis naar Scandinavië. Om de sneeuw op te zoeken. Het was de winter van de eeuwigdurende zuidenwinden die ook in Scandinavië hun uitwerking niet misten. Tot in het hoge noorden was het bijzonder zacht en lag er maar weinig sneeuw.

Bomen buigen onder de last van de sneeuw - Reinout van den Born

Het spel van de besneeuwde boomstammen - Reinout van den Born

Een schamele -1 graden tijdens een reis van 3 weken

Drie weken reizen, tot ver ten noorden van de poolcirkel, leverden als laagste temperatuur een schlemielige -1 graden op. Slechter hadden we het niet kunnen treffen. Van de droom om door een dik besneeuwd Lapland te lopen met alle bomen begraven onder de sneeuw, lage temperaturen en nog een vlokje om het af te maken, kwam helemaal niets terecht. Bij Kiruna lag wel sneeuw, maar niet op de bomen. En we moesten schuilen voor een regenbui.

Dat wat we toen misten, zien we nu wel. In het Deelerwoud ligt toch wel één van de dikste lagen sneeuw die ik in Nederland heb gezien. Ik meet tussen 18 en 25 centimeter, op een heideveldje verscholen in het bos zelfs 30 centimeter. Maar hier helpt de heide wat mee. De bomen hebben soms moeite om de sneeuwlast te torsen. Zeker de wat jongere dennen buigen diep door. De oudere staan met hun toppen ook omlaag. Het is een bijzonder gezicht.

We bouwen een sneeuwuil - Reinout van den Born

Je zakt ver weg in de diepe sneeuw

We lopen over paadjes die zijn ontstaan doordat veel mensen een kijkje komen nemen. Loop je door de diepere sneeuw, dan zak je daar tot diep over je enkels in. En is het een stuk vermoeiender lopen. Maar het is ook heerlijk om te doen. Verder is het door al die sneeuw fantastisch stil. Alleen horen we af en toe een hooglander schreeuwen.

Bij een bankje bouwen we een sneeuwuil. Over paadjes kringelen we door het gebied. We wijken uit voor een paar hooglanders die ons tegemoet komen, kijken uit over de eindeloos witte velden, omzoomd door bomen die hun zware last dragen. Af en toe kijkt het zonnetje door laaghangende wolken heen, wat bijzondere kleuren oplevert. Op andere momenten valt een lichte sneeuwbui. Tot dooi komt het niet. Het ligt er allemaal smetteloos bij.

Even de sneeuwdikte meten - Grieta Spannenburg

In Velp is alles weer drab geworden

Na een wandeling van ongeveer twee uur komen we terug bij de parkeerplaats. Het is inmiddels drukker aan het worden. Door de witte velden rijden we weer terug naar huis. Daar heeft de dooi inmiddels wel toegeslagen, druppen de bomen en is de sneeuw drab geworden.